Η δίψα του κόσμου  για νίκη αλλά και το πείσμα των παικτών του Δ.Πρίφτη για να αποδοθεί η δικαιοσύνη και η νίκη που πήγαν να μας κλέψουν με το έτσι θέλω στο πρώτο παιχνίδι να επιστρέψει σε κιτρινόμαυρα χέρια ήταν αρκετά  για να οδηγήσουν σε μια σημαντικότατη νίκη. Πραγματοποιώντας μια από τις χειρότερες εμφανίσεις της φετινής χρονιάς ο ΑΡΗΣ απέδειξε για ακόμη μια φορά ότι όταν ακολουθάει τον ρυθμό της κερκίδας δεν χάνει με τίποτα! Ο φορμαρισμένος συμπολίτης βρήκε τον μάστορα του έκει που διαχρονικά έχει συνηθίσει να σκύβει το κεφάλι και πλέον η μάχη της ερχόμενης Κυριακής αποκτάει ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον!

Παιχνίδια σαν και αυτά είναι λογικό να επιφορτίζουν τους παίκτες με περισσότερο άγχος. Ιδίως όταν αυτό είναι ένα παιχνίδι που εξελίχθηκε σε ολόκληρο σήριαλ και ο κόσμος το περιμένει πως και πως για να "ξεσπάσει". Με δεδομένη αυτή την κατάσταση έπρεπε στο ξεκίνημα του αγώνα να δούμε έναν ΑΡΗ πιο προσεκτικό που θα προσπαθήσει σιγά σιγά να επιβάλλει τον ρυθμό του. Αντιθέτως είδαμε μια ομάδα που χρειάστηκε περίπου 5΄ μέχρι να βρει τα πατήματα της μέσα στο γήπεδο. Άμυνα με κενά και χάος στις επιθέσεις που έδωσαν το δικαίωμα στον συμπολίτη όχι μόνο να πάρει κεφάλι στο σκορ αλλά να χτίσει και μια ψυχολογία για τη συνέχεια της αναμέτρησης.  Την ίδια στιγμή που οι παίκτες μας χανόντουσαν στις τραγικές επιθετικές τους επιλογές αλλά και στην απίστευτη ατυχία μιας και τουλάχιστον 6-7 φορές το καλάθι ξέρασε την μπάλα... Η ηγετική 3αδα της ομάδος μας Βεζένκοφ-Πάσαλιτς-Τόμας ήταν σε τραγική βραδυά κάτι που το καταμαρτυράει το 6 στα 28 σουτ που πραγματοποίησαν και οι 3 μαζί... Και όμως αυτός ο ΑΡΗΣ που είχε τους 3 καλύτερους του παίκτες εκτός αγώνα κατάφερε να βρει λύσεις από τους υπόλοιπους, να ανατρέψει την εις βάρος του κατάσταση, να μπει στην θέση του οδηγού, να μην λυγίσει από τις πιέσεις των "γκρι" και να φθάσει σε μια σπουδαία νίκη. Σημαιοφόρος της αντεπίθεσης ήταν ο Αντεγκμπόγιε που με το που ήρθε από τον πάγκο κατάφερε να κάνει άνω κάτω την αντίπαλη άμυνα και να ανεβάσει την ψυχολογία ολόκληρης της ομάδος. Στο πλευρό του είχε τον Ρίντ που συνέχισε τις εξαιρετικές εμφανίσεις. Ο Αμερικάνος πετυχαίνοντας 16 πόντους με σχεδόν άψογα ποσοστά ήταν ο πιο αποτελεσματικός παίκτης της ομάδος. Μούρτος και Νέιμικ πέτυχαν και αυτοί σημαντικούς πόντους αλλά θα μπορούσαν αν ήταν πιο προσεκτικοί να κάνουν μια πιο καλή εμφάνιση. Η βάση όμως για τη νίκη ήταν η άμυνα. Εκεί που μετά από τα πρώτα 5' καθώς περνούσε η ώρα οι παίκτες μας έβγαζαν ολοένα και περισσότερη ενέργεια στα αμυντικά τους καθήκοντα. Ούτε η κούραση, ούτε καν τα προκλητικά σφυρίγματα των γκρι που μας φόρτωσαν από νωρίς με φάουλ ήταν αρκετά για να για να κόψουν την ασφυκτική πίεση των παικτών μας. Μια άμυνα που ακόμη και στο τέλος όπου οι παίκτες έδειξαν τάσεις αυτοκτονίας ήταν αυτή που ουσιαστικά μας χάρισε τη νίκη! Μια νίκη που την θέλαμε και την πανηγυρίσαμε με την ψυχή μας!

 Μιας και κερδίσαμε σήμερα θα μείνουμε στην χαρά της νίκης και δεν θα αναφερθούμε πιο αναλυτικά σε όλα αυτά τα περίεργα που είδαμε σήμερα. Σε παιχνίδια σαν το σημερινό μπορείς να δεις ξεκάθαρα ποιές είναι οι δυνατότητες αυτής της ομάδος αλλά και πως οι ίδιοι οι παίκτες και ο προπονητής αδικούν τους εαυτούς τους και σαμποτάρουν από μόνοι τους την φετινή τους προσπάθεια.Ο ΑΡΗΣ στρογγυλοκάθισε σήμερα στην 4η θέση και από εδώ και πέρα θα πρέπει να κοιτάει μόνο ψηλότερα. Εκλιπαρούμε τον κ.Πρίφτη, να δουλέψει στα βασικά με τους παίκτες του και την Κυριακή να δούμε στο κρατικό γήπεδο της Πυλαίας έναν ΑΡΗ που θα ξέρει τι θέλει μέσα στό γήπεδο αλλά θα έχει και τον τρόπο για να το κάνει. Δεν επαναπαυόμαστε στη σημερινή νίκη. Επενδύουμε σε αυτήν, δουλεύουμε σκληρά και συνεχίζουμε δυνατά, πιο δυνατά πιο δυνατά!!!!!

ΥΓ. Μετά και από τους 2 βαθμούς που κέρδισε ο ΑΡΗΣ σήμερα θα αναγκαστούν και όλοι οι κομπλεξικοί δημοσιογραφίσκοι στα διάφορα sites και φυλλάδες να βάλουν τον ΑΡΗ μόνο του στην 4η θέση. Κάτι που προφανώς δεν θα τους αρέσει μιας και εδώ και καιρό στις ισοβαθμίες έκαναν τους δικούς τους υπολογισμούς και πάντα έβγαζαν τον ΑΡΗ σε χαμηλότερη θέση.

ΥΓ2. Το γνωρίζουμε το κόμπλεξ της ΚΕΔ αλλά κρατήστε λίγο τα προσχήματα... Δύο μέτρα και δύο σταθμά στον τρόπο που σφύριζαν τα φάουλ οι διαιτητές. Ενώ για λίγο ακόμη αν άντεχαν τα κοράκια στο τέταρτο δεκάλεπτο θα βλέπαμε και το ρεκόρ να τελειώσει ομάδα δεκάλεπτο χωρίς να σφυριχτεί εις βάρος της φάουλ.  Μάλιστα ήταν τόσο προκλητικοί στο τέταρτο δεκάλεπτο οι "γκρι" που δεν έδωσαν καν το δικαίωμα να κάνει το συνήθες ξέσπασμα του ο Σούλης και να το ρίξει στην διαιτησία όπως πάντα...